رواية كبريائي يتحدى غرورك الفصل العاشر 10 - بقلم نورهان محمود

ذهبت يارا الى مكتبها و اخرجت الملف و ظلت تتصفحه .. فوجدته انه تصميم لاحد المطاعم .. قررت بدأ العمل فيه .. ظلت تعمل بجد الى ان قامت جيهان و

قالت بصوت عالى : ركزوا معايا كلكوا

نظرت لها يارا ثم اكملت عملها جيهان بصوت عالى : يارا ركزى معايا و سيبى اللى بتعمليه دا

نظرت لها يارا بستغراب ... ثم بدأت ان تركز فى ما ستقوله جيهان

فقالت جيهان ببتسامة ممزوجة بالسعادة : يا جماعة انا اتخطبت و فرحى الاسبوع الجاى .. و عازمكوا كلكوا على الفرح .. ثم امسكت حقيبتها و اخرجت دعاوات الفرح ووزعتها عيلهم ... كانوا يهنؤونها بستغراب .. الى ان وصلت لمكتب يارا و قالت : يارا ﻻزم انتى اول واحدة تبقى موجودة

نظرت لها يارا بستغراب و قالت : جيهان انتى فى وعيك

جيهان ببتسامة : ايوة يا يارا .. ﻻزم تجى .. هزعل اوووى لو مجتيش

يارا : ان شاء الله .. هشوفة

جيهان : مفيش حاجة اسمها هشوف ... انتى هتيجى

يارا بتردد : حاضر يا جيهان ... ان شاء الله

غادرت جيهان

فقالت ياسمين ليارا : انتى هتروحى بجد

يارا : مش عارفة .. بس هى مصرة مش عارفة ليه ؟!

ياسمين : اه دى اكدت عليا انا كمان

يارا : طب هتعملى ايه ؟؟

ياسمين : مش عارفة .. بس انا زهقانة و نفسى اغير جو

يارا بتفكير : تصدقى انا كمان .. بس مش عارفة

ياسمين : تعالى نروح ... اهو نفرفش شوية

يارا بتفكير : بس يا ياسمين انتى عارفة ان انا و جيهان .. علاقتنا زى الزفت

مع بعض

ياسمين : احنا ملنا و مال جيهان يا ستى .. دى مش هتبقى فاضية اصلا

يارا بتفكير : هسأل ماما .. انا فعلا نفسى اخرج

ياسمين بتفكير : تفتكرى يا بت يا يارا .. هتجيب جاتوه و بيبس وﻻ هتبقى

واطية

ضحكت يارا و قالت : يخربيت تفكيرك ... كله فالاكل .. طفسة

ياسيمن : اووووووووووووووى .. بليز يا يارا نروح .. اكيد هيبقى فى مزز كتير .. هيــــــــــــــــــــــــــح *_*

يارا : يا بت اتلمى بقى ...ايه يا ربى البت اللى بتحب على نفسها دى ... و بعدين هو الفرح فين ؟!

امسكت ياسمين بطاقة الدعوة و فتحتها و قالت : دى فى فندق 5 نجوم .. شكلها وقعت واقفة ... يا بنت المحظوظة يا جيهان

يارا : كبرى دماغك ملناش دعوة

ياسمين : صح .. كل واهد فى هاله

يارا : Exactly

ياسيمن : بس هنروح

يارا : سيبنى افكر .. ويﻻ روحى شوفى شغلك بدل ما بشمهندس جاسر

يجى يقول كلمتين .. ملهومش لازمة

ياسمين : اووك

ذهبت كل واحدة لتؤدى عملها الى ان انتهى موعد العمل

*************************

فى مكان اخر .. تحديدا فى جماعة " سياسة و اقتصاد " ... تقف نيرة مع اصدقاءها

فيأتى شاب و يضع يده على كتفها ... لتلتفت هى و تنظر له بغضب .. و لكنها تجده حازم

تنظر له بغضب و تقول : مش هتبطل حركاتك الغبية دى يا حازم ... دا انت

تحمد ربنا انى مسكت نفسى بالعافية .. كنت هتلقى ايدى بتسلم على وشك دلوقتى

حازم و هو يغمز لها و يقول : يا بنت خالتى يا جامدة انتى .. ثم نظر لصديقتها و قال : مش هتعرفينا وﻻ ايه ؟!

نيره : مش عارفة ليه مسكت نفسى .. كان ممكن اديك بالقلم عادى جدا .. و بعدين ايه اللى جابك ؟!

حازم : مش بدل ما تقوليلى منور يا بن خالتى ... ليك واحشة .. اى حاجة

نيره بتساؤل : ﻻ بجد ايه اللى جابك

حازم : دى اوامر عليا و ﻻزم تتنفذ .. كوثر هانم اتصلت بيا و قالتلى اجى اخدك عشان هى خرجت مشوار مع السواق

نيره بضيق : طفلة انا .. مش هعرف اركب تاكسى لوحدى يعنى

حازم : طب يلا ياختى .. دا انا نص بنات البلد نفسها تبقى مكانك و تركب جمب حازم

نيره : حازم ياريت .. ماتقعدش مع جاسر كتير

نظر حازم فالاتجاه المعاكس ووضع يده على شعره و قال : احم احم .. طب يلا

نيره : ﻻ انا لسة عندى محاضرة .. روح انت و انا هاجى وراك

حازم بتفكير : انا ممكن استناكى و احضر معاكى المحاضرة بس تعرفينى

على صحابك البنات .. كلهم بنت بنت

نيره : ﻻ شكرا جداا ... مستغنية عن خدمات حضرتك

حازم : ايه الحقد دا .. خليكى كويسة و عرفينى عليهم

نيره : موجودين عندك اهم .. روح اتعرف على اللى انت عايزه ... يلا سﻻم

غادرت نيره

اما حازم ظل ينظر لها بحيره و هى تغادر ثم قال : هى البت دى بتغير وﻻ ايه ؟!

ذهب وراءها و دخل جلس بجانبها و قال : مش هتعرفينى عليهم بقى

نيره : قوم يا حازم روح

حازم : ليه ؟!

نيره : هو ايه اللى ليه ؟

دخل الدكتور فلتزم الجميع الصمت ... انتهت المحاضرة

حازم : يالهوووى ايه الدكتور الغبى دا .. انتى بتفهمى منه حاجة

نيره بضيق : و انا هفهم ازاى و انت نازل رغى مع البنت اللى جمبك و انا مش عارفة اسمع منه حاجة

حازم و هو يمسكها من خدودها مثل الاطفال : ياختى بطة انتى زعلتى

شالت يده من على وجهها بعنف و قالت بغضب : انت مش ملاحظ ان ايدك بقت طويلة اوووووى .. و الله يا حازم لو ما ايدك اتلميت .. لهقول لجاسر

نظر لها حازم بصدمة لما تقوله ثم قال بدهشة : انتى هبلة يا بت .. انا كنت بهزر معاكى

نيره بغضب : اذا كنت فاكر انك عشان ابن خالتى يبقى تمد ايدك عادى ..

فانت ﻻزم تعرف انك غلطان

حازم بدهشة : نيره انتى اتجننتى وﻻ ايه ؟! انا كنت بهزر و انتى عارفة كدا

نيره : حازم انا مروحة

حازم : يلا طب

نيره : ﻻ انا هروح لوحدى

حازم بصرامة : هو ايه دا اللى تروحى لوحدك .. يلا قدامى

ضربت بقدمها فالارض مثل الاطفال و ذهبت معه

ركبوا السيارة و كان الصمت يسود المكان .. كانت تنظر له بضيق من الحين للاخر

حازم بجدية : خلاص يا نيره .. انا كنت بهزر مكنش قصدى حاجة

نيره : خلاص يا حازم .. مفيش حاجة بس ياريت متقررهاش تانى .. احنا مش

لسة عيال صغيرة

حازم ببتسامة : يعنى مش زعلانة

نيره ببتسامة هى الاخرى : ﻻ

حازم : طب تمام

وصلوا الى الفيلا... و دخلوا وجدوا نازلى جالسة هى و جاسر

استاذنت نيره و صعدت غرفتها لتغير ثيابها

ذهب حازم بتجاه نازلى و قال : نازلى هانم بنفسها .. قعدها معانا

نازلى : و الله حازم انتى و جاسر .. بتحبوا تكلوا بعقل نازلى حلاوة

حازم : احم احم .. جاسر اه لكن حازم ﻻ

نازلى : انتى و جاسر صدقنى

جاسر : ايه يا نازلى .. انتى هتقلبى علينا وﻻ ايه يا حبيبتى

نازلى : هى نازلى تقدر تقلب على جاسر و حازم ابدا

جاسر : حبيبتى انتى يا نازلى

جلس حازم بجانب جاسر و نظر للتصاميم التى يتصفحها ثم امسك تصميم و

قال : دا تصميم يارا مش كدا

نظر له بدهشة و قال : عرفت ازاى ؟!

حازم : يا بنى بقلها سنة و نص شغالة معايا .. مش عايزنى اعرف التصميم

بتاعها فى 5 دقايق ... ثم شاور على مكان بالتصميم و قال : شايف الرسمة

دى .. دى بترسمها فى كل التصميمات بتعاتها

نظر للتصميم و قال بستغراب : معانها ايه الرسمة دى

حازم : دا اسمها

جاسر : تصدق صح

نازلى : ورينى كدا جاسر

اعطى جاسر التصميم لنازلى

نازلى باعجاب : واووو جاسر .. نازلى مش بتفهم اه فالشغل بتاعك دا .. لكن

التصميم جنان جاسر

ثم قال بستغراب : انت خدت بالك ازاى ؟!

حازم : انا لسة مكتشف الحوار دا من 5 شهور

جاسر بستغراب : و عرفت ازاى ؟!

كانت مرة بتعدل حاجات فالتصميم قدامى .. فسألتها .. اشمعنى الرسمة دى بتبقى فى كل تصميم

كان جاسر سيتكلم و لكن اتت كوثر و قالت : يلا عشان الغداء جاهز

قام حازم و نظر فى ساعته و هو يتصنع الخضة : يا نهار دا انا نسيت خالص .. انا عندى معاد مهم جدا مع عميل مهم جدا

كوثر بجدية : اتغدا و بعدين روح

حازم : دى عميل مهم جدا .. دا اصلا عزمنى على الغداء .. صح يا جاسر

جاسر : ﻻ

حازم بصوت منخفض : يا واطى

جاسر ببتسامة خبث : امال هتسيبنى ادبس لوحدى

حازم : ماشى يا جاسر .. ليك يوم يا بعيد

كوثر بجدية : انت بتستعبط يا حازم

حازم : ﻻ يا حبيبتى دا انا هلغى معادى المهم .. عشان خاطرك

كوثر : اه بحسب

نازلى : انتى عارفة كوثر .. انى مش باكل من الاكل بتاعك دا

كوثر : عارفة يا نازلى عارفة .. عشان فيه ملح كتير و انتى ممنوع عندك الملح

.. انا هروح انادى نيره

غادرت كوثر فقالت نازلى : يلا بقى نازلى هتروح اوضتها عشان بتسعبوا على نازلى و انتو بتكلوا اكل كوثر المحروق

حازم : و الله انتى عسل يا نازلى .. بس ابوس ايدك .. ترحمينى من الست

المفترية دى

نازلى : ربنا يتوﻻكى حازم

حازم و هو يتضنع البكاء : اهئ اهئ اهئ حتى انتى يا نازلى

جاسر : متسترجل ياض و بعدين مش عايز تاكل ان شاء الله عندك ما كلت

حازم : خليك يا خويا انت فالتصاميم بتاعتك و ملكش دعوة بيا

ذهبت نازلى الى غرفتها

جاءت نيره و نازلى و قاموا للطعام و لكن كان حازم يصتنع الطعام

كوثر بجدية : ايه يا حازم .. مش بتاكل ليه ؟!

حازم : باكل اهو

فقالت نيره : جاسر على فكرة انا راحة الرحلة بكرة

جاسر : اوووك يا حبيبتى .. خلى بالك من نفسك

حازم : و يا ترى هتروحى الاهرمات و ﻻ حديقة الحيوان

نيره بابتسامة مستفزة : و انا اروح حديقة الحيوان ليه و انا شايفاك قدامى

جاسر : يالهوى على الكبسة يا حازم

حازم : اسكت طب اسكت .. ﻻ بجد هتسفرى فين ؟!

نيره و هى تخرج له لسانها : هسافر شرم الشيخ

حازم : و الله انتى اخرك كفر الشيخ مش شرم الشيخ

نيره : اسكت انت بس و بطل حقد على الناس

حازم : و انا هحقد عليكى انتى

جاسر : متقوموا تلطشوا لبعض احسن

حازم و نيره فى نفس واحد : ﻻ مش دلوقتى مرة تانية

************************

صباح يوم جديد .. انه اليوم الذى سيعلن فيه جاسر من الذى سيقوم بالتصميم

اجتمع كل من فالشركة لسماع من سيقوم بالتصميم بدأ جاسر الكلام و قال : الصراحة شغلكوا كله كان حلو ... بس اتنين بس اللى كانوا مميزين .. بس لازم اختار تصميم واحد بس و انا اخترت اللى هيعمل التصميم معايا هتكون جيهــــــــــــــــــان