رواية قدر صبا الفصل الخامس عشر 15 - بقلم سمية رشاد
الفصل الخامس عشر
وصلنا المره اللى فاتت اما الدكتور جه عشان يكشف على فجر
فتح مصعب الباب قائلا:اتفضل يا دكتور
الدكتور:المريضه فين
صبا :اتفضل حضرتك هيا فوق
فنظر لها مصعب بغضب فنظرت الى الاسفل ولم تتحدث
صعد الطبيب إلى الأعلى وارشده مصعب على الغرفة الموجوده بها فجر
احمد:اتفضل يا دكتور
الدكتور :هو ايه اللى حصل
أحمد وهو ينظر إلى صبا بغضب:المدام بقالها فتره مكانتش محافظه على الاكل بتاعها وداخت امبارح بس النهارده أغم عليها مش راضيه تفوق
الدكتور بتفهم :تمام وخرج الجميع ما عدا صفيه حتى يفحصها الطبيب وتبقى أحمد فى الخارج يتحرك بتوتر
مصعب لصبا:هو انا مش مالى عينك بتردي على الدكتور وانا واقف
صبا :معلش اندفعت بس
مصعب :ماشى هعديهالك المره دي متتكررش تانى عشان بعد كدا ردي مش هيعجبك
وبعد فتره خرج الطبيب
احمد:طمنا يا دكتور فجر مالها
الطبيب:متقلقش يا استاذ أحمد دا بس من قلة الاكل وكمان عشان النونو بياكل معاها دلوقتى
احند بصدمه: نعم نونو مين
الدكتور:الف مبروك المدام حامل
أحمد :بصدمه حامل طب ازاى
الدكتور باستغراب:ازاى ايه هيا مش متزوجه
أحمد :اه هيا مراتى بس كانت بتاخد حبوب منع الحمل ازاى حامل
الدكتور بابتسامه:مفيش حاجه بعيده على ربنا يا استاذ أحمد وبعدين ممكن تكون مكانتش منتظمة فى وقتها او خدت حاجه ابطلت مفعولها عادي فى اسباب كتير
أحمد بفرحه :طب الحمد لله الحمد لله انت عسل يا دكتور والله ثم قال بخوف:طب هيا مفاقتش ليه
الدكتور:عشان بس قلة الاكل مع الحمل انا اديتها حقنه وهيا شويه وهتفوق وياريت تاخدها عند دكتور نسا وتوليد عشان نتطمن عليها اكتر
أحمد :ماشى شكرا يا دكتور
ثم أخذ مصعب الطبيب وتوجه الى الخارج وعاد مره اخري
مصعب لصبا : ممكن افهم فى ايه
صفيه :معلش يا ابنى أخوك مكانش قصده يزعق لها والله هو عشان كان خايف على مراته بس اعتذرت
فنظرت صبا إلى أمها بصدمه
مصعب :هو مين اللى زعق لها ثم نظر لصبا قائلا:هو أحمد زعق لك
صفيه :هو انت مكنتش عارف دا انا بحسبك عارف يا ابنى والله خلاص مش مشكله دا مكانش قصده هدخل انا اشوف فجر(ولعتيها ودخلتى يا حاجه😂)
مصعب لصبا:أحمد زعق لك ليه ومقولتليش ليه بتكذبى عليا يا صبا وعامله لى فيها شيخه هو فى واحده شخيه بتكذب
صبا ببكاء:لو سمحت متتريقش عليا وانا مكذبتش انا كنت خايفه على فجر بردوا وبعدين مش قلت لك عشان متزعلش من أخوك مش أكتر يبقى أنا غلطانه فى كدا كل حاجه تتريق وتقول عامله شيخه انا مش بعمل حاجه انا مش بعمل اكتر من اللى ربنا عايزه منى لا انا بحلل حرام ولا بحرم حلال
مصعب :طب مش قلتى لى ليه
صبا :مكانش ليه داعى هو بس اتنرفز شويه بس مفيش حاجه تستاهل
مصعب :هو زعق لك ليه يعنى انتى مالك
صبا :قصت له ما حدث ثم قالت بس هو مكانش قصده يزعق هو بس عشان متعصب
مصعب بغصب:هو يزعق لك ليه اصلا هو دا كله بسببه ويزعق لك انتى كمان ماشى بس اما يخرج لى
صبا :لا لو سمحت مش تقوله حاجه ارجوك هو فيه اللى مكفيه عشان خاطري انا
مصعب :ماشى خلاص بس لو اتكررت تانى مش هسكت اصل مش انا اللى حد يعلى صوته على مراتى واسكت له حتى لو كان مين
صبا :ماشى هو مش هيكررها تانى بس مش تقوله حاجه
مصعب :ماشى اما نشوف اخرتها معاكى ايه
صبا بتردد:ممكن اطلب منك طلب
مصعب باستغراب :خير
صبا :عايزه اروح الجامعه بكره والله يوم مهم جدا ولازم اروح عشان هنتقيم
مصعب بتنهيده :ماشى بس انا اللى هوديكوا وهاجى اخدكوا
صبا بفرح :ماشى شكرا شكرا جدا يا أبيه
وتركت وذهبت
مصعب لنفسه :يا نهار أبيض دي بتقولى يا أبيه لسه
ذهبت صبا إلى غرفتها فوجدت والدتها وأحمد بالغرفة فهمت بالخروج مره اخري فأوقفها أحمد قائلا :صبا استنى أنا أسف والله كنت متنرفز بس عشان فجر انا عارف انك معملتيش حاجه غلط
صبا بابتسامه:ولا يهمك يا أبيه انا عارفه ان حضرتك كنت متضايق عشان فجر
فى هذا الوقت رمشت فجر بعينيها وقالت بدون وعى: احمد
أحمد بلهفه:فجر انتى فوقتى يا حبيبتى انتى عامله ايه دلوقتى
فجر:هو فى ايه ايه اللى حصل
أحمد :الف مبروك يا حبيبتى انتى هتبقى أحلى ماما
فجر بصدمه فرح :نعم بجد ثم تذكرت طلاقهم فنظرت اليه بحزن
صفية :ادام فوقتى بقا هروح اوضتى تعالى يا صبا اتصلى لى بعمتك اتطمن عليها
صبا :حاضر يا أمى
أحمد وهو ينظر لفجر :فجر
فجر دون ان تنظر إليه :نعم
أحمد :أنا رديتك لعصمتى
وتركها وخرج من الغرفه
نظرت فجر إلى أثره بصدمه ثم قالت بفرح :رجعنى تانى
بعد خمس دقائق عادت صبا إليها مره اخري فوجدتها تجلس بسعاده
فجر :رجعنى يا صبا رجعنى
صبا :هو دا اللى هتطلعى عينه
فجر :ما هو رجعنى ومشى وانا عملت نفسى زعلانه هطلع عينه على ما اسامحه دلوقتى خلاص بقى فى بيتا رابط اوي بس هو قالى انه رجعنى من غير شهود هو ينفع
صبا بابتسامه :اه هو طبعا الافضل يكون فى شهود بس من غير شهود الرجعه صحيحه بردو
فجر :طب الحمد لله
صبا :هقوم اروح عند ضحى اظبط الوسايل والفايل عشان عندي تقييم بكره
فجر :ماشى يا حبيبتى براحتك
فى الصباح
صبا :يلا يا ضحى بقا هنتأخر
ضحى :ماشى خلصت اهو
صبا :هو اخوكى منزلش لحد دلوقتى ليه
ضحى :ايه يا بنتى النهارده السبت مش بيروح الا الساعه عشره
صبا :اه صح طب تعالى روحى صحيه بقا عشان قال انه هو اللى هيودينا
ضحى بمكر وهى تتوجه إلى الأسفل:انتى عارفه اكتر حاجتين بكره اعملهم ايه
صبا :ايه
ضحى :انى أقطع بصل وانى اصحى أبيه مصعب مش هو زوجك روحى انتى صحيه
صبا :لا يا ضحى مش هينفع خالص روحى انتى وانا هقف
ضحى :مستنياكى تحت سلام
صبا بغضب :ماشى يا ضحى ايوه لقيتها هقول لأمى تصحيه
فتوجهت إلى الأسفل وجدت والدتها تجلس وضحى تنظر اليها وتحاول أن تكبت ضحكتها
صبا :يا أمى
صفيه :نعم يا حبيبتى
صبا بخجل:ممكن تطلعى تصحى مصعب من فوق عشان ضحى مش راضيه
صفيه :اطلعى انتى يا صبا دا انا رجلى بتوجعنى يا بنتى
صبا : طب اطلعى انتى يا ضحى بقا
ضحى:والله ابدا ويلا بقا عشان هنتأخر
صبا بغيظ : ماشى هخبط عليه
ضحى:ابقى قابلينى لو فتح دا مش بيصحى إلا اما يطلع عينى
صبا :ان شاء الله هيصحى
وصعدت إلى الاعلى فضحكت صفيه وضحى بصوت عالى
صفيه :حرام عليكى يا بت يا ضحى والله كنتى خلينى اطلع وخلاص صعبانه عليا والله
ضحى:هههه سيبيها يا عمتو خليهم يقربوا من بعض يمكن ربنا يوفقهم
صفيه :يارب
فى الأعلى
وقفت صبا امام حجرة مصعب تطرق الباب بتوتر وظلت فتره كبيره ولكن لا مجيب
صبا :مش بيرد ليه انا هفتح وخلاص
وفتحت الباب وتوجهت باتجاهه
فقالت:طب اصحيه ازاى بس ثم نظرت اليه وظلت تنظر إليه لمدة دقيقتين بشرود
ثم قالت :طب اعمل ايه دلوقتى ربنا يسامحك يا ضحى
ثم وجدت كوب من الماء موضوع بجانبه توجهت إليه ووضعت بعض الماء على يدها وقذفته على وجهه
هنهض مفزوعا :ايه فى ايه
صبا بتوتر:انا اسفه والله بس كنت عايزه اصحيك
مصعب بغضب:يعنى ترشينى بالمايه ما تناديني ولا تهزينى ولا اى حاجه
صبا بخوف:انا اسفه والله مكانش قصدي اضايقك
مصعب بهدوء حينما وجد خوفها:خلاص مش مشكله بس بعد كدا براحه غرقتينى انتى بتصحينى ليه
صبا :مش انت قلتلى انك هتودينى الجامعه انا وضحى
مصعب بتذكر:اه صح معلش نسيت ربع ساعه بس وهكون جاهز
صبا :ماشى بس بسرعه لو سمحت عشان منتأخرش
مصعب :ماشى خدي المفاتيح خلى ضحى تطلع العربيه على ما انزل
صبا:ماشى
وخرجت من الغرفة وتوجهت إلى الأسفل
ضحى :ايه يا اختشى صحيتى جوزك
صبا :اه يختى ولا الحوجه لحد
ضحى:اه هنتغر بقى
صبا:ماشى بس مردوده ليك يا عروسه
ضحى بخجل:بس يا بت
صبا :بيقولك خدي جهزي العربيه
ضحى :ماشى يختى انتى صحتيه ازاى بقا
صبا بخجل:اخلصى يا ضحى انتى فاضيه
ضحى:ماشى يا سوسه بتخبى
وتوجهوا إلى الخارج
بعد فتره ذهب مصعب اليهم
ضحى :يلا اركبى ادام يا حلوه
صبا وهى تصعد فى الامام:على فكره بحوش لك انتى حره
ضحى ؛ههههه مبخافش يا اوختشى
مصعب وهو ينظر إلى ضحى باستغراب:اوختشى ازاى ايه اللهجه دي
ضحى :ما تركزش يا أبيه متركزش
مصعب:ماشى يختى مش هركز وانتى بقا عملتى تجهيزات ايه النهارده يا عروسه
فخجلت ضحى ولم تجيب فنظرت إليها صبا وضحكت بصوت عالى
مصعب :ايه يا حاجه انتى بتتحولى ولا ايه
صبا :بص عامله ازاى ضحى بتتكسف😂😂
ضحى :ايه يختى حد قالك معنديش دم
مصعب :اهى رجعت لطبيعتها اهى اتكسفى اتكسفى
ضحى بخجل:مش هكلمكوا تانى انتو الاتنين
صبا :خلاص ابقى اقعدي لوحدك فى الرؤيه مع نفسك مش هقعد معاكى وانتى بتلبسى
ضحى :يعنى انا مقعدتش معاكى
شردت صبا فهى المره الأولى التى جلست فيها مع مصعب كانت بعد عقد القران
نظر مصعب إلى صبا يري رد فعلها ثم نظر أمامه مره اخري
ضحى :يلا وصلنا
مصعب :اجى اخدكوا امتى
صبا :على الساعه واحده ان شاء الله مش هنتأخر
مصعب :ماشى وخلوا بالكوا من نفسكوا
•تابع الفصل التالي "رواية قدر صبا " اضغط على اسم الرواية