رواية ورد الفصل الثامن عشر 18 - بقلم ندى احمد

الصفحة الرئيسية

 رواية ورد الفصل الثامن عشر 18

البارت الثامن عشر

فارس : ايه ازاى الكلام ده 
الدكتور : ديه نتيجة التحليل فى اى مشكلة 
فارس اخد ورد و جيه يمشى 
منى : استنى يا فارس انا هرجع البيت انا و ابنى معاك 
فارس بصلها نظرة حادة  : انا عارف انك كدابة قولى عايزة كام و تحلى عنى لانى لو ثبت العكس بطرقتى مش هطولى غير كل شر 
منى : ده ابنك مش مصدق ليه ما الدكتور قال بنفسه و انت اللى جايبه و محدش  كان يعرف المكان غيرك ايه تانى 
فارس اخد ورد و مشى 
فى العربية 

فارس : انا مش فاهم ده مش ابنى 
ورد : طب ليه متأكد ده التحليل طلع و قال العكس 
فارس : انا هثبتلك انه مش ابنى 
فارس اتصل بمنى قدامها
فارس : الو يا منى تقدرى تفضلى فى البيت انتى و الولد فى اى وقت 
منى : يعنى اخيرا اقتنعت 
فارس : مش بتقولى ابنى 
منى : طبعا 
فارس : يبقى تعالى دلوقتى 
منى بفرحة : حاضر 
فارس قفل مع منى 
ورد بصت لفارس بحزن 
فارس : انتى فارقة انى هرجعها بجد انا عايزك جمبى يا ورد فى اللى جاى 

ورد بتلقائية راحت حض*نته بلهفة 
ورد : فارس انا هفضل جمبك دايما 
فارس راح شد اكتر على حضنها 
فارس : بحبك يا وردتى
ورد : وانا كمان يا فارس 
فارس : مش بتقربى منى غير و احنا بره البيت بس 
ورد اتكسفت و بعدت عنه 
فى البيت منى جت هى و الولد 
فارس : اتفضلى يا منى 
منى دخلت و بصت للخدم بقرف : طلعوا الشنط على الجناح الكبير 
الخادمة : بس ده جناح فارس بيه و ورد هانم 
فارس: حطى حاجتها فى جناح تانى 
منى طلعت هى و الولد 
فارس طلع أوضة منى 
فارس لاقى حسام نايم و منى كانت فى الحمام بتاخد شاور 
فارس اخد كام شعراية من حسام و حطهم فى منديل و جيه يطلع لاقى منى خرجت 
منى : فارس 

فارس جيه يخرج منى وقف قدام الباب 
فارس و وشه فى الأرض  : منى لو سمحتى ابعدى عن الباب 
منى : لاء يا فارس انت كنت جوزى انا فى الاول مش ورد 
فارس : منى ابعدى مش عايز ازقك من على الباب او المس حاجة غير حلالى بدون احراج ابعدى عن الباب احسن 
منى : لاء يا فارس انا لسه بحبك و فجأة فتحت الباب و قربت منه و با*سته 
ورد كانت استغربت ان فارس جوه و راحت قدام جناح منى و  شافته و منى بتبو*سه

  •تابع الفصل التالي "رواية ورد" اضغط على اسم الرواية

google-playkhamsatmostaqltradent