رواية انتي ملكي الفصل الرابع 4 - بقلم نورهان اشرف

الصفحة الرئيسية

  رواية انتي ملكي كاملة بقلم نورهان اشرف 


 رواية انتي ملكي الفصل الرابع 4


ريم بغضب:اوع تجيب سيره حمزه على لسانك وبعدين حمزه اللى انت بتتكلم عليه ده احسن راجل على واجهه الارض و اوع تدي نفسك قيمه غير قمتك انت ولا حاجه

بصيت ليها بغضب ومقدرتش استحمل طريقتها الزباله معايا بقا انا مراد كبير عليه العشري فى الفيوم حرمه من الحضر تعالى صوتها عليا رحت رفعت أيدى وضربتها بالقلم مع انى مش بحب اضرب الستات بس هى اللى خلتنى اعمل كدا فيها بصتلها بقوه وانا بقول :شكلك معرفتيش يعنى اى تربيه فى بيت أهلك ولا حته لم اتجوزتى اخو معرفش يعلمك احترام الزواج بس سهله انا هعلمك وعرفك ان الله حق 

قالت كدا و شغلت العربيه  بسرعه عشان الحق اوصل البلد قبل الشمس ماتغيب

ريم حسيت نفسي مش قادره اتكلم ومش عارفه اعمل اى حمدت ربنا أن حور كنت نائمه وأنها مشفتش عمها بيهين امها فى أول يوم جوز وافتكرت حمزه حبيبي و جوزى 

ربم بدلع :حمزه مش عاوزه ادخل لوحدى تعال معايا عشان خاطرى

حمزه بعشق : مينفعش يا قلب حمزه ادخل معاكى المكان كله حريم وبعدين كدا هتاخر على الرجاله اللى جايه عشان تبارك وبعدين متخفيش روان اختى هى و امى هكونوا معاكى يعنى انتى مش هتقعدى لوحدك جوا 

ريم بدلع :بس انا مش عاوزه اى حد غيرك انت 

حمزه بعشق خالص :اه يا قلبي يا ناس والله لولا أن احنا هنتاخر على الناس كنت طلعت انا وانتى شقتنا بس مش مشكله احنا هنتغدا ونطلع على الشقه فوق على طول

ريم بكسوف:حمزه

حمزه بعشق وهو يقترب منها وينحنى لكى يصل إلى طولها :قلب حمزه روح حمزه عشق حمزه

هنا أتاه صوت من خلفهم بسخريه:عيب يا عريس كدا خالى بالك أن فى سنجوله فى البيت

حمزه بفزع :اى يا روان انتى مش عاوزه تبقي عمه ولا اى حد يعمل مع حد كدا

روان بسخرية وهى تبعده عن ريم التى كنت تدفن واجهه فى صدر  حمزه من شده الخجل  :طب هو فى واحد يعمل كدا فى المدخل بتاعه قعه الضيوف يا خوي 

روان بسخرية:والله انا كنت جايه اشوف مرات اخويا القمر اتاخرت ليه وبعدين احمد ربنا ان انا اللى شفتك حكم لو مراد كان أقام عليك الحد انت و هى ثم اكملت وهى تنظر الى ريم بحب :صباحيه مباركه يا قمر اى الحلوه دى يا ناس لا عرفت تنقي يا حمزه قالت ذلك وهى تغمز الى حمزه بشقوه

ريم بخجل:انتى اللى قمر 

روان بابتسامه وهى تاخذ يد ريم من حمزه وتقول لها: تعالى بقا عشان تتعرفي على كبرات البلد كلهم جاين يهنوا و يبركوا ل ولد العشري ثم نظرات الى حمزه الذي كان يقف مكان مالك يا خويا ادخل بقا انت كمان قالت ذلك وهى تغلق باب القعه فى واجهه حمزه 

ونظرات ليا بابتسامه:انتى حريم البلد هيكلوكى بعنيهم 

نظرات ريم لها بتساؤل :ليه يعنى

روان بابتسامه :عشان حلاوتك 

 ودخلنا على الحريم وكانوا عبارة عن خالات وعمات

حمزه وحريم خواله وعمامه وخواته واقربائه كلهم ده غير طبعا حريم كبرات البلد زاى ما بيقولوا عندهم 

دخلت سلمت على ام حمزه و بوست راسها وايدها لان حمزه قالى ان دى عاده عندم وبصيت ليها بحب  :ازيك يا امى 

ام حمزه بحب : الحمدلله يا بنتى انتى اللى عامله اى  

ريم بخجل : الحمدلله يا امى بخير كنت بقول كدا وانا حاسه بخجل كبير من عيون ناس حوالي كأنهم عاوزين يسألون خدتنى حماتى من أيدى وبدأت تعرفنا على اللى قاعدين فى القعه واحده واحده فى ناس حسيت معاهم براحه وأناس تانى لا راحت قعدت جانب حماتى و روان وكنت سلفتى جانبي اللى هيا مرات مراد ودى من الناس اللى محستش معاها براحه مش عارفه ليه حسيت انها اتضيقت لم شفتنى هى حته ايام الخطوبه انها مجتش عندنا غير فى الشبكه بس وحته لم كنت بسال حمزه مجتش ليه فى الزيارة أو حته مخدتش رقمى قالى انها انطوائية بعد مرور ساعه الناس بدأت تمشي واحد وراء التانى حمدت ربنا أن اليوم خلاص لانى كنت حاسه بخجل غريب مش عارفه ليه كنت حاسه انى كنت أمامهم عاريه 

زوجه سعود حسيت بضيق لما شفتها مدري ليه ماحسيت بالراحه لها 

قعدت فى الأوضه انا وحماتى و سلفتى و روان 

مها ببرود:ها ياريم يارب تكونى مرتاحه مع حمزه و مبسوطه عندنا 

ريم بابتسامه:الحمدالله

مها بهدوء:اقولك على حاجه

يسألها وانا مستغربه   :اتفضلي

مها بنظرات تحمل القرف :مره تانيه لم تيجى تنزل من شقتك ابقي بصي على هدومك وشوفيها لو تنفع تتولى بيها ولا لا لان فى رجاله فى البيت  

نزلت عليا كلام مها كالسهام قصدها اى قصدها انى قليل الادب ومش محترمه بصيت على لبسي لقت أن لبسي حاجه عاديه حاولت انى مردش عليها لان مش اول يوم ليا فى البيت اعمل مشاكل من اول يوم ليا   :..........

لكن مها أردت أن تزيد الجرعه اكثر فقالت

:احنا معندناش البس ده لبس الحرمه لازم يكون محترم وزارة ما قولتلك أن فى رجاله فى البيت مش انتى و جوزك بس 

ريم بغضب حسيت كلامها صيغه امر وكمان شتيمه ليا اتكلمت بهدوء:بس انا  لبسي مش مهل للأدب وبعدين جوزى كان نزل معايا وكان شايف لبسي ومقالش حاجه عليه ولو جوزى كان شايف فى حاجه واحده كان قال بلاش أن زل بيه 

مها بسخريه:لا يا حبيبتي عشان انتى لسه عروسه لكن بعد كدا هيرفض طريقه البس دى 

ريم بغضب ولأنها حبيت تنهى الموضوع وانا قائمه :ولايهمك مره تانيه هبقا ابص على هدومى وتأكد انها تناسب حضرتك  

خرجت من الغرفه وخرجت روان من الغرفه خلفي روان :ريم استنى يا ريم

ريم بهدوء:معلش يا روان انا قومت عشان خاطر مها لانى حسيت انها متضايقه منى ومش حبه انى اقعد معاه

روان بهدوء : لا طبعا اى اللى انتى بتقوله ده مها هى كدا من يوم يومها بتحب تدور على المشكله   

ريم بهدوء: معلش اعذريني بس ازاى اخوكى صابر عليها 

روان :ههههههههه نصيبه وبنت عمه مايقدرش يعمل  شئ بس متخافيش شوفتيها دلوقتى شوفى بقا لم مراد يدخل هايله لسانها ومش هتتكلم  نص كلامه حته 

ريم بستغراب :ليه 

روان :بوجوده تسكت لانه لو شافها بتعمل حاجه مش عجبه يهزئها قدمنا مش بيهتم مين قاعد  

وهي عشان بتحب تظهر نفسها كويسه باحاول على قد ماتقدر متعملش اى  حاجه واحشه قدمه 

ريم :اها فهمت كدا

مراد: السلام عليكم ورحمه الله وبركاته

ريم:مين ده

روان :اكيد ده مراد جاه هو و ابويا و اخواتى

ريم بجديه:طيب

اخذت النقاب بتاعى وغطيت وشي لانى كنت قالعه ادام الحريم مفيش دقائق ودخل حماية و حمزه و مراد

الكل :السلام عليكم

انا مع الحريم البيت:وعليكم السلام

قاعدوا بعيد فى الصاله من وراه وقاعدوا يتكلموا مع حماتى بس لحظت أن حمزه بيشاورلى عشان اقعد جانبه راحت قعدت جانبه وهمس فى ودانها :ريم انتى يا حرمه 

رايكم خرجت مش شوردى على صوت مراد لكى ننزل من السياره لأننا وصلنا مكنتش عاوزه اخرج من الذكريات بتاعتى 


 رواية انتي ملكي الفصل الرابع 4 - بقلم نورهان اشرف
nada eid

تعليقات

ليست هناك تعليقات
إرسال تعليق
    google-playkhamsatmostaqltradent