رواية دكاتره مجانين الفصل الثامن عشر 18 - بقلم مريم محمود

الصفحة الرئيسية

  رواية دكاتره مجانين الفصل الثامن عشر 

رواية دكاتره مجانين الفصل الثامن عشر

 اسراء: بصراحه انااااا 
عبدالله: بصراحه ايه يا اسراء 
اسراء: بصراحه أنا كنت معجبه بيك لاكن أنا مش متأكده من مشعرى اتجاهك 
عبدالله: يعنى بتحبينى ولا لا 
اسراء نزلت وشها فى الارض وسكتت 
عبدالله: اه أنا كده فهمت عن اذنك 
وبعد ما عبدالله مش خطوتين 
اسراء: استنى يا عبدالله 
عبدالله بزعل: نعم 
اسراء: إعجابى بيك بقى مش عجاب 
عبدالله: مل بقى ايه 
اسراء: بقى حب يا عبدالله أنا بحبك 
عبدالله بفرحه: انتى قلتى ايه 
اسراء: قلت أنا بحبك 
عبدالله رجع وقف قدمها تانى ومسك أيدها بفرحه: أنا أنا مش مصدق بجد طب ليه تعبتينى كل ده 
اسراء: قلت اتقل شويه 😅 أنا من اول مره شفتك فيها وانا بحبك وكنت حسه بيك ولما جيت عشان تكلمنى أنا كنت مبسوطه جدا بس كنت متوتره وفعلا الحب الاول ده بيكون احلى حب فى الدنيا بحبك يا عبدالله 
عبدالله مسك أيدها وحطها على مكان قلبه: شايفه من كلمتين قلبى هيطلع من مكانو 
بقلمى: مريم محمود 
عند مريم ومحمد 
محمد: مريم هو انتى سكنه فين 
مريم: ليه 
محمد: عادى بسال 
مريم: ايوه بتسأل ليه يعنى 
محمد: عشان عايز أجى اكلم ابوكى 
مريم ضحكت بسخريه: ابويا أنا اللى مسؤوله عن نفسى أنا واختى وهو ولا اكنو موجود فى حياتى اصلا 
محمد: ايوه بس الأصول لازم اطلبك منو 
مريم: معلش يا محمد أنا مش حمل المسؤوليه دى دلوقتى 
محمد: ما لسه فى خطوبه يعنى مش هنتجوز على طول 
مريم: أنا مش حبه دلوقتى 
محمد: طيب على راحتك 
عند أحمد وملك 
احمد: ملوكتى 
ملك: نعم 
احمد: مش بتتكلمى ليه 
ملك: هتكلم اقول ايه يعنى 
احمد: بما انى حبيبك كلمينى عن حياتك ولو حبه نروح كافيه نتكلم فيه براحتنا يلا 
ملك: يلا 
وبعد كده احمد خد  ملك وراحو على الكافيه 
احمد: عارفه شكلك قمر اوى النهارده 
ملك قلبت وشها: معنى كده انى كنت وحشه قبل كده ولا ايه 
احمد: ابو شكلك يا شيخه ايه ملكيش فى الرومانسيه
ملك: لا خالص مليش 
احمد: مش عارف انا حبيت فيكى ايه 
ملك: اسال نفسك يسطا 
احمد: هو انتى ركبه مع سواق توك توك ولا ايه أنا كلها كام سنه واكون دكتور يا ماما ايه يسطا دى 
ملك: عجبك ولا مش عجبك 
احمد: بصراحه 
ملك: اه بصراحه 
احمد: مش عجبنى 
ملك: بقلك شايف الحيطه اللى هناك دى 
احمد: اه 
ملك: اخبط رأسك فيها ما طلامه مش عجبك 
احمد بقى خلاص عايز يقوم يجبها من شعرها 😅
عند عنود ومالك 
مالك: عامله ايه يا عيونى 
عنود: بقلك ايه تجى معيا 
مالك: فين يا قلبى
عنود: عندى جلسه كماوى 
مالك: اه طبعا هاجى معاكى 
وبعد كده مالك خد عنود وراح عشان تخد جلسه كماوى وهى دخله كانت مسكه فى ايد مالك جامد اوى مالك بقى يحاول يهدى فيها 
عنود: مش عايزه اخدو يا مالك 
مالك: معلش لازم نستحمل 
عنود: انت بتجمع ليه وانا اللى بتوجع لوحدى 
مالك: مين قلك كده كل وجع أنتى بتحسى بيه بكون أنا حاسس بيه 
عنود بصتلو وابتسمت وبعد كده دخلت عشان تاخد الكيماوى 
عند أحمد وملك 
خلصو قعدتهم وكانو خارجين من الكافيه وفى ناس هجمت على احمد ضربتو ومن الضرب دماغو اتفتحت وملك كانت بتصرخ وواحد منهم خدها وحطها فى عربيه

  •تابع الفصل التالي (رواية دكاتره مجانين) اضغط على اسم الرواية
رواية دكاتره مجانين الفصل الثامن عشر 18 - بقلم مريم محمود
nada eid

تعليقات

ليست هناك تعليقات
إرسال تعليق
    google-playkhamsatmostaqltradent