رواية اسيرة الفهد الفصل السادس 6 - بقلم ندى احمد

الصفحة الرئيسية

رواية اسيرة الفهد البارت السادس 6 بقلم ندى احمد

رواية اسيرة الفهد كاملة

رواية اسيرة الفهد الفصل السادس 6

ميرفت : فهد فى علبة قطيفة فى اوضتى ممكن تطلع تجبها انت عارف مش بحب حد من الخدم يدخل اوضتى و انا مش فيها 
فهد باستعجاب من طلبها: حاضر يا ماما 
فهد طلع 
ندى كانت قاعدة جنب ميرفت 
ميرفت  بقصد وقعت العصير على ندى 
ميرفت  بتمثيل : اسفة يا ندى مكنش قصدى 
ندى : و لا يهم حضرتك يا طنط 
ندى طلعت تغير هدومها 
ميرفت و منى و نرمين تحت 
ميرفت : يلا يا منى نطلع الجنينة و انتى يا نرمين زى ما اتفقنا 

نرمين: تمام يا طنط
ندى نزلت و اتصدمت من اللى شافته 
شافت فهد بيب*وس نرمين 
و فجأة فهد لمحها رم*ى نرمين على الأرض 
فهد بتوتر :  ندى انتى فاهمة غلط هى اللى  رام*ت نفسها عليا  

ندى بدموع : وانا المفروض اصدقك انا عارفة انكم كلكم صنف خ*اين 
نرمين بكدب و خبث : انت بتكدب عليها ليه انا كنت وحشاك يا فهد و انت لسه قايلى كده 
فهد بغضب و راح ضا*رب نرمين : اخرسى ديه بتكدب متصدقهاش والله هى اللى  رم*ت نفسها عليا و كنت هز*قها جيتى انتى  
فهد ضر*ب نرمين تانى : ماتقولى الحقيقة يا زبا*لة 
ميرفت و منى دخلوا 
ميرفت : فيه ايه يا فهد 
منى : انت ازاى تض*رب بنتى كده 
فهد : بنتك رم*ت نفسها عليا و ندى دخلت فهمتنا غلط 

منى بغضب : مسمحلكش انا بنتى متربية احسن تربية فهد : بنتك ديه روحى ربي*ها احسن علشان متربتش 
ميرفت ض*ربت فهد بالقلم : لاء شكلك انت اللى متربتش يا فهد و انا هربيك ، ازاى تكلم اختى كده 
نرمين بارتباك : انت لازم تتجوزنى علشان انا حامل و لا نسيت اللى حصل من شهرين 
فهد بغضب و انفعال  : لا فاكر و فاكر كمان انك مكنتيش بن*ت بن*وت ساعتها شوفى من غل*ط معاكى و لب*سيها فيه و كمان اللى متعرفهوش ان يوميها انا اديتك دوا منع حمل فى الويس*كي و احنا فى البيت و كمل بانتصار انا مش اهبل علشان تضحكى عليا 
نرمين بصدمة : انت بتقول ايه 
منى اخدت نرمين و مشيوا 
ندى كل ده واقفة مصدومة مش مصدقة كل اللى سمعته ده و اد ايه هى مصدومة فى فهد 
ميرفت طلعت اوضتها بغضب 

ندى واقفة بصمت بتبص لفهد و دموعها متحجرة فى عينيها 
ندى مش قادرة تتكلم و حست ان الكلام ملهوش فايدة 
ندى بدموع : روحنى بيت اهلى دلوقتى حالا 
فهد : والله يا ندى انا مظلوم والله انا مل*ستش اى ست من ساعة ما اتجوزتك ومش عايز غيرك و الله يا ندى انا عايز اتغير و ابقى شخص كويس زى ما كنتى عايزة و قولتيلى الصبح 
ندى طلعت الأوضة و فضلت تعيط 
باب الأوضة خبط 
ندى بصوت مبحوح : مين 
كانت ثريا كبيرة الخدم 
ثريا : تسمحيلى يا بنتى اكلمك فى حاجة مهمة 
ندى دخلتها الأوضة 
ندى : ايه الحاجة المهمة اللى عايزة تقوليهالى 
ثريا : اوعدينى انك مش هتجبى سيرتى فى حاجة انا جيت علشان حرام خراب البيوت  و انا شايفة انك طيبة و هتعرفى تغيرى فهد 
ندى : انت عايزة تقولى ايه بالضبط و اوعدك مش هجيب سيرتك 
ثريا : انا شوفت و سمعت ميرفت وهى بتتفق على اللى حصل تحت ده مع منى و نرمين علشان ميرفت هانم مش بتحبك و مكنتش عايزاكى مرات ابنها 
ندى بصدمة : طب ليه انا عملتلها ايه انا كنت بتعامل معها بكل احترام و كنت بعملها زى امى 
ثريا : بصى يا بنتى ميرفت هانم طيبة جدا بس هى كده لما بتفهم الموضوع غلط بكرة تعرف معدنك الأصيل و تحبك و تعرف انك اكتر حد مناسب لابنها و كمان يا ندى ميرفت ام و علشان بتحب ابنها جدا بتخاف عليه و مستعدة تعمل ايه حاجة و ميرفت فكراكى وحشة و انت المفروض تثبتلها عكس كده و انا معاكى  هسعدك يا بنتى 
ندى عيطت فى حضن ثريا : انا ليه بيحصلى كل ده 
ثريا : متعرفيش الخير فين يا بنتى و كملت ندى انتى لازم تبقى واعية اكتر من كده و متسبيش جوزك لأى واحدة كده و انا شايفة انك تقدرى تغيرى فهد انا نظرتى فى الناس متخيبش 
و كمان خليكى جر*يئة شوية مع فهد انتى مشفتيش نرمين كانت بتعمل ايه و لا لبسة ايه و لا عاملة فى نفسها ايه 
ثريا: انا هسيبك ترتاحي و تفكرى 
فهد  كان قاعد مع والده تحت كان جيه من شوية من الشغل و فهد حكاله اللى حصل 
ممدوح : يا بنى انتو لحقتو ده انت متجوزة لسه مكملتوش اسبوع على كل المشاكل ديه 
فهد : يا بابا انا ما صدقت ان العلاقة بينا بدأت تتصلح و الله لعلم نرمين الادب 
ممدوح : هتعمل ايه 
فهد : هكلم اهل ابوها يشوفها اللى ماشية على حل شعرها ديه
ممدوح : طب اطلع لمراتك متسبهاش لوحدها كده 
فهد فعلا طلع لقى ندى بتقرا قرآن بصوت هادى و فيه خشوع 
فهد انسحر بصوتها 
و قعد على السرير قدمها و بعدين هى صدقت و حط المصحف مكانه 
فهد : ممكن تصدقينى و نتكلم سوا 
ندى : انا مصدقك يا فهد من وانت تحت لانى انا كمان شوفتها هى بتت*رمى عليك بس انا افتكرت انك عاوز كده معاها 
فهد : والله لاء يا ندى انا بحبك❤ و مش شايف ست غيرك
ندى بكسوف : فهد انا عايزة نصلى ركعتين سوا نبدأ بيهم على جديد و انت تكون إمامى 
فهد بحب : عيونى😍 ثوانى هاخد شاور و اتوضى و اصلى معاكى 
و فعلا صلوا هما الاتنين سوا 
فهد بحنان و مسك اديها : ندى انا عايزك جمبى دايما و انا اوعدك انى هتغير 
ندى : ان شاء الله يا فهد و كملت فهد انا بستاذنك اروح الجامعة من بكرة علشان ميفوتنيش اكتر من كده 
فهد : ماشى بس انا اللى اوصلك و اروحك 
ندى : تمام 
ندى راحت علشان تنام على الكنبة 
فهد : انتى بتعملى ايه 
ندى : هنام 
فهد : لا انت هتنامى على السرير 
ندى : وانت هتنام فين 
فهد : على السرير برضه 
ندى بتوتر  : لا انا هنام على الكنبة انا بحب النوم الكنبة اصلا 
فهد : لاء انت هتنامى على السرير جنبى و فى حضنى كمان و متقلقيش انا مش هعمل حاجة غير برضاكى بس ده برده مش معنه انك تنامى على الكنبة 
ندى كنت لسه هتعترض فهد راح شايلها من على الأرض 
ندى شهقت و بخضة : نزلنى يا فهد لوسمحت 
فهد : يا بت بطلى دلع بقى  و خلاص ده قرار انا اصلا ادمنت حضنك مش هقدر انام بعد كده غير و انتى فى حضنى 
ندى بكسوف دارت وشها فى صدر فهد 
فهد : بموت فيكى و انتى مكسوفة بس سيبى الكسوف ده لحاجة تانية 😉 
ندى ضرب*ته على ص*دره 
فهد نزلها على السرير و نام جنبها  
رواية اسيرة الفهد بقلمى ندى احمد
فى الصبح 
فهد صحى قبل ندى و عمال يتأمل فيها و يزيح خصلات شعرها من على وشها و وضع اصابعه على شف*ايف ندى و بعدين قرب من شفا*يفها و با* سها و بعدين وزع قبلات على باقى و وجها و حس انه هيتمدى بعد عنها و كان بين*هج اوى و بعدين قال لنفسه : لاء اصبر يا فهد لازم تطمنلك اكتر بس بصراحة انا مش قادر ديه زى القمر فى كل الحالات 
ندى بدأت تفوق من النوم 
فهد : صباح الفل و الورد على عيونك يا ست البنات 
ندى بنعاس و كسوف : صباح النور ، انا هقوم البس علشان اروح الجامعة 
فهد : تمام اجحزى و انا هوديكى فى طريقى 
ندى جت تقوم فهد بصلها بصدمة 
ندى بصتله : فى ايه يا فهد 
(ندى من وهى صغيرة وهى بتنام ساعات بت*قلع بنطلون البيجاما و هى نايمة ) 
ندى كانت فخ*ذها كله باين و كان ملف*وفين بدقة جعلت فهد ينهار و أشعلت  رجو*لته و عمال يبصلها بر*غبة 
ندى بصت على نفسها اتصدمت  و جريت على الحمام 
فهد ضحك على منظرها و هى بتجرى 
فهد جهز و ندى كمان جهزت و صلوا سوا و نزلوا علشان يفطروا 
فهد : صباح الخير 
ميرفت اتفجأت ان ندى نزله عادى مع فهد وكان محصلش حاجة امبارح  : صباح النور على فين انت و هى كده على الصبح و كملت بابتسامة فشلت ان تخفيها اوعى تقول ندى زعلت و عايزة تروح بيت أهلها 
فهد بانتصار و مسك ايد ندى بحب  : لاء يا ماما ندى مش هتسيب بيتها ابدا و ادعلنا احسن 
ميرفت بمصمصة شفايفها: ربنا يهدي سركم 
فهد لندى يلا علشان منتاخرش 
فهد وصل ندى الجامعة و اتفق معاها يجى امتى 
ندى حضرتك محاضراتها و قابلت روان 
روان : كنتى فين كل ده يا ندى 
ندى: اسكتي يا روان انا حصل معايا حاجات باختصار انا اتجوزت 
روان :الف مبروك يا ندى بس انت  اتجوزتى فجأة كده 
ندى حكتلها كل حاجة 
روان :  ان شاء الله تبقى سعيدة فى حياتك و كملت انتى عارفة مين اللى كان بيسأل عليكى 
ندى : مين 
روان : دكتور محمد كان بيسأل عليكى كل يوم 
ندى باستغراب : ده ليه 
روان : مش عارفة انا استغربت من سؤاله انا كمان بس بيقولى علشان ميفوتكيش حاجات كتيرة 
ندى : ممكن يلا احسن المحاضرة كده هتفوتنا 
روان وندى حضروا المحاضرات و فى محاضرة محمد 
محمد لاحظ ان ندى جت المحاضرة و كان مبسوط جدا 
المحاضرات خلصت و ندى لاقيت فهد مستنيها و محمد شافها وهى بتركب العربية مع فهد محمد افتكره اخوها لان ندى مش لابسة دبلة فى ايدها 
ندى فى العربية مع فهد 
ندى : لو سمحت يا فهد ممكن تيجى معايا خطوبة تقى و كنت عايزة فستان 
فهد : طبعا موافق و يلا علشان نشترى الفستان 
راحوا محل شيك و المحل ده ندى اللى اختارته بالذات ندى طلبت من فهد ميدخلش معها المحل و كمان محل كل اللى فيه بنات فهد وافق و ندى دخلت المحل 
فهد مع نفسه : ايه ده انا لازم ادخل علشان انقى الفستان معاها افرض جابت فستان ضيق ولا حاجة  و فعلا فهد دخل المحل و قلهم ان مراته جوا و مكنش فى حد غيرهم بيشترى فى المحل و دخل المكان اللى قدام البروفا ندى خرجت تبص فى المرايا اللى بره فهد اول ما شفها اتصدم و اتسمر مكانه 
فهد بغضب : .........
ندى بخضة : فهد انت فاهم غلط و الله 

رواية اسيرة الفهد الفصل السادس 6 - بقلم ندى احمد
أيمن محمد

تعليقات

ليست هناك تعليقات
إرسال تعليق
    google-playkhamsatmostaqltradent